 |  | |||
 | | | | |
 | |
| |
Een dagje shoppen bij Hub van Laar... First Class Brass Limited reisverslag |
Op bezoek bij First Class Brass Limited
Wim Both, ik, Leigh McKinney en Ruud Breuls
Dit bezoek aan deze fabriek kwam voor mij uit de lucht vallen. Ik had al jaren contact met Leigh McKinney en hij had me tijdens onze eerste ontmoeting op de Frankfurter Messe in 2003 dan ook al uitgenodigd om langs te komen, maar zoals altijd kwam het er nooit van. Een telefoontje van Ruud Breuls (een Eclipse Artist) zorgde er nu dan toch voor dat ik met hem en Wim Both naar Engeland ging om de Eclipse fabriek te bezoeken in London-Luton.
Het bezoek stond vooral in het teken van het uitzoeken van een nieuwe bugel voor Wim. Ruud was al Eclipse Artist sinds een jaar en omdat hij en Wim dagelijks samenspelen bij o.a. het Metropool Orkest en de Stylus Horns is Wim als vanzelfsprekend ook in aanraking gekomen met dit merk. Hij was nodig toe aan vervanging van zijn oude Olds bugel en was onder de indruk geraakt van de kwaliteiten van Ruud’s Eclipse bugel. Ruud zat zelf te denken aan een extra trompet voor zijn jazzsolo’s die wat donkerder en warmer klonk. Ik had zelf al met Eclipse afgesproken dat ik omstreeks deze tijd een Eclipse Solar zou ontvangen voor een test in de Sonic en kon zo dit bezoek er zo mooi mee combineren en tevens mijn eigen testmodel uitzoeken.
De werkplaats ligt bijna onvindbaar op de 2e verdieping van oud gebouw in een industriegebied in Luton (bij London)
Het uitzoeken van Wim’s nieuwe bugel
Na een uur vertraging landen we om 14.00 op het vliegveld van London-Luton waar we door Leigh McKinney werden afgehaald. Na 20 minuten rijden (we moesten even wennen dat we aan de verkeerde kant reden op hoge snelheid...) kwamen we bij de First Class Brass werkplaats aan. De werkplaats lag op de 1e verdieping en is eigenlijk van de buitenkant niet te herkennen als zodanig. Op de werkvloer waren 2 jonge medewerkers en Leigh’s business partner John Yianni bezig met reparaties en vervaardiging van nieuwe instrumenten. We liepen direct door naar de testruimte waar 20 ongelakte trompetten en 8 bugels op ons lagen te wachten. Dat moest genoeg zijn om ons deze 2 dagen bezig te houden! Leigh vertelde me dat ze de laatste dagen van ‘s ochtends vroeg tot 2.00 uur ’s nachts door hadden gewerkt om alles op tijd klaar te krijgen. Na een paar uur testen van diverse modellen maakte we kennis met Henry Lowther, een Eclipse Artist van het eerste uur. Hij is een wat oudere professionele trompettist uit London die zijn ervaringen en kennis regelmatig deelt met Leigh om zo de instrumenten te verbeteren. Vooral de bugels zijn mede door Henry zo goed geworden. Na een paar uur testen bleek dat Wim nr.4 en 5 van de bugel modellen het beste vond klinken en spelen. Voor de duidelijkheid, op elk instrument stond een nummer geschreven met een rode viltstift. Na een bezoek aan de plaatselijke pub ging het testen verder en koos hij voor nr. 4, het Medium Red model waar Ruud ook op speelde. Ruud en ik vonden die ook het beste spelen en het beste bij Wim passen. Leigh beloofde dat hij de bugel de volgende dag mee zou kunnen nemen naar huis,. Daarvoor moest hij echter eerst nog afgewerkt en mat verguld worden. Daar zou hij de volgende ochtend om 5.00 mee beginnen...
Ruud en Wim bekijken de test modellen
Een bezoek aan London
Inmiddels had Ruud contact gehad met Noel Langley die ons uitnodigde voor de musical “The producers” waar als 1e trompettist bij speelde als 1e trompettist. Noel is 1 van de beste trompettisten in Engeland en ook Eclipse Artist. Hij heeft ook veel bijgedragen aan de ontwikkeling van de Eclipse instrumenten. Na ingecheckt te hebben in ons hotel stapten we op de trein naar London met Leigh om na een uur en een overstap op de Londonse Subway in hartje London aan te komen. In een restaurant naast het Royal Theatre, waar de musical al 2 jaar speelde, ontmoeten we Noel die ons de kaartjes overhandigde. Ruud mocht met Noel in de orkestbak zitten om alles van dichtbij mee te maken, hij had de musical tijdens een vorig bezoek al een keer gezien en wou Noel wel eens live aan het werk zien (en vooral horen). Ik moet zeggen dat ik van tevoren nogal sceptisch was op een avondje musical omdat ik nooit zo’n fan was van musicals. Maar na 10 minuten moest ik mijn mening over musicals toch drastisch herzien. Wat een geweldige show kregen we voorgeschoteld! Het niveau van musicals lag hier blijkbaar toch een stuk hoger. Een geweldige cast, orkest en top arrangementen in combinatie met veel engelse humor bezorgde ons een geweldige avond. Na de show gingen we naar de pub naast het theater waar na Leigh op ons zat te wachten met Henry Lowhter. Na een kwartier kwamen Noel en Ben Gant, de 2e trompettist van het musical orkest en tevens Eclipse Artist erbij zitten en werd het nog een gezellige afdronk. Tegen een uur of 2.00 waren weer terug naar ons hotel. Leigh zei ons dat hij desondanks om 5.00 zou gaan beginnen aan het afwerken van Wim’s bugel zodat John hem op tijd naar de fabriek kon brengen om hem te laten vergulden, dan zou die ’s middags klaar zijn.
Ruud Breuls, Wim Both, Henry Lowther en Leigh Mckinney
De 2e dag
Na een typisch engels ontbijt (eieren met ham, worst en witte bonen) haalde Leigh ons om 10.00 weer op om verder te gaan met het testen van de instrumenten. Hij had de bugel inmiddels afgewerkt. Wim raakte ook steeds meer geïnteresseerd in de trompetten. Ik had inmiddels een testmodel uitgezocht voor een verslag in de Sonic. Dat zou het nieuwe model met de Medium Solar beker moeten worden. Deze trompetten hebben geen draad in de rand van de beker. De beker zelf uit 2 aan elkaar gesoldeerde delen waarvan de schacht van nikkel-zilver is en de uitloop van messing. Na een paar uur testen vonden Wim en Ruud de Solar’s ook erg goed klinken en spelen en wilde Wim mijn uitgezochte testmodel eigenlijk wel meenemen naar Nederland om verder uit te proberen in de praktijk. Hij benodigde echter iets meer weerstand en een kleinere kern rondom de noot, waarna Leigh besloot er een andere mondpijp op te solderen. Ik had inmiddels dan maar besloten om een ander model van de 4 Solar bells mee te nemen voor mijn testverslag. Ruud was ook erg onder de indruk van dit model en we hadden afgesproken dat hij dit model zou krijgen om in de praktijk uit te proberen nadat ik mijn test had afgerond. We zouden elkaar later die maand toch weer zien voor een televisie optreden. Uiteindelijk bleek de Solar voor Wim toch niet de beste optie en was hij meer onder de indruk geraakt van een standaard Eclipse met een “Medium Yellow bell”. We vonden ook allemaal dat hij daar veel beter op klonk.
Tegen 12.00 uur kwam Noel langs om ons te helpen met het testen. Hij is erg op de hoogte van alle ins en outs van de Eclipse instrumenten en legde Ruud uit wat zo de verschillen tussen de diverse modellen waren. Hij had ook speciale mondstukken bij zich die van 25.000 jaar oud mammoet ivoor vervaardigd waren door een 75 jaar oude mondstukmaker (Giles Whittome) uit Engeland! In vergelijk met een zelfde model uit messing vervaardigd klonken deze ivoren mondstukken wat warmer en waren vooral geschikt voor jazzsolo’s.
Hier test ik een Eclipse trompet met een Solar beker
Na een gezamenlijke lunch ging het weer verder met testen en besloot Wim de Medium Yellow trompet ook mee te nemen naar Nederland om hem daar verder in de praktijk te testen bij o.a. het Metropool Orkest. John was inmiddels terug van het vergulden van Wim’s bugel en die zag er erg goed uit. Het bleek dat Leigh ook nog de initialen van Wim als steunen in de bugel had gesoldeerd. En dat was allemaal om 5.00 ’s ochtends gedaan na 2 uur geslapen te hebben! Nadat de bugel en 2 trompetten schoongemaakt en netjes afgewerkt waren konden we ons opmaken voor de terugreis.
Op het vliegveld bleek dat we de 3 flesjes Eclipse ventielolie, die we elk hadden gekregen als geschenk, af moesten geven bij de douane vanwege het verscherpte beleid t.o.v. terroristische acties. Je mocht namelijk geen vloeistoffen het vliegtuig mee innemen. Om 21.30 landen we weer op Schiphol. Het was een vermoeiende reis maar ik had het voor geen goud willen missen.
meer info : www.eclipsetrumpets.com
De werkplaats van First Class Brass Limited
Copyright ©, 2006 Erik G. Veldkamp, All Rights Reserved | ||
| | | |
Erik Veldkamp.nl
