 |  | |||
 | | | | |
 | |
| |
Een dagje shoppen bij Hub van Laar... First Class Brass Limited reisverslag |
De Morrison Digital Trumpet
De MDT
De MDT is een nieuw, trompetachtig MIDI-blaasinstrument, ontworpen door Steve Marshall in samenwerking met James Morrison, een multi-instrumentalist die trompet, trombone, saxofoon, piano en vele andere instrumenten tot in de perfectie beheerst. Blijkbaar was dit nog niet genoeg ...
Uit de doos kwam een aluminium koffer te voorschijn, met daarin de MDT, een los metalen mondstuk, een MIDI-/voedingkastje, een MIDI- kabel en een gebruiksaanwijzing. Als je enige ervaring hebt met synthesizers is het aansluiten van de MDT een peulenschil: binnen enkele minuten had ik het apparaat werkend. Als je de MDT inschakelt, licht de bovenkant blauw op. Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik vind de MDT er met deze blauwe gloed meer uitzien als een stuk speelgoed dan als een professioneel instrument.
Hoe werkt het
Een sensor in het mondstuk reageert op de luchtstroom en geeft een signaal aan een sound module. Door harder of zachter te blazen kun je dynamische verschillen maken. Het is echter niet mogelijk om een crescendo op een lange noot te maken, daarvoor moet je een volumepedaal gebruiken. De MDT is standaard in Bb gestemd.
De rechterhand bedient hoofdzakelijk de drie “ventielen”. Die werken net als bij een gewone trompet. Onder de pinkhaak en bij je duim zitten twee sensors. Deze zijn voor diverse doeleinden programmeerbaar, denk hierbij aan trillers of het schakelen tussen diverse geluiden. De duim zit in een gat en bedient drie triggers. Als je de duim naar boven drukt gaat de toon omhoog, als je hem naar beneden beweegt verlaag je de toon. De derde trigger zit iets naar achteren en stuurt het vibrato.
De linkerhand doet iets totaal anders dan wat je gewend bent van een gewone trompet. Hiermee bedien je tien drukknoppen of sensors. In eerste instantie leg je de vingers op de onderste rij knoppen. Hiermee bedien je de kwintposities. Met de pink speel je een C1. Door met de rechterhand de ventielen in te drukken verlaag je die C1 tot een lage F#, net zoals bij een gewone trompet. Met de ringvinger speel je een G1, de middelvinger is voor de C2 en de wijsvinger voor de G2. Wil je hoger dan doe je hetzelfde met de rij knoppen erboven. Met de twee knoppen bij je duim bedien je de octaven en zo kun je acht octaven spelen door te schakelen met de bovenste en de onderste knop. Het systeem is redelijk snel onder de knie te krijgen: na een kwartier kon ik een chromatische toonladder over meerdere octaven spelen.
De MDT heeft een spacy look als hij aangesloten is
Hoe speelt het
Het is niet moeilijk om een MDT te leren bespelen. Al na een paar dagen kon ik er redelijk mee overweg, heel wat sneller dan toen ik op een gewone trompet begon! Desondanks wil ik enkele kanttekeningen plaatsen bij dit apparaat. In principe is het natuurlijk gewoon een synthesizer in een andere verpakking. Ik heb de voordelen van de MDT boven een synthesizer niet kunnen ontdekken. Yamaha leverde zo’n 20 jaar geleden al een losse blaassensor (“breath controller”) bij de DX7. De MDT doet eigenlijk niet veel anders. Volgens mij zal de luisteraar zal het verschil niet horen en het lijkt mij veel simpeler om een keyboard te leren bedienen. Die zijn al een tijdje aanslaggevoelig en voorzien van een aftertouch waarmee je bijvoorbeeld een vibrato of een ander effect kunt triggeren. Een ander nadeel van de MDT is dat je de C# alleen maar met 1-2-3 kunt spelen en de D alleen met 1-3. Dit ben je niet gewend bij de hogere octaven het is behoorlijk wennen. Daarnaast kun je helemaal niets doen met de embouchure en dat vindt ik een gemiste kans. Je kunt alleen maar harder of zachter blazen; vibrato, bends en dergelijke effecten zijn niet met adem of embouchure te sturen. Verder moeten de ventielen bij legatospel heel precies en snel worden bediend, anders hoor je tussentonen. Dit is te vermijden door staccato te spelen. Verder komt het geluid iets later dan je gewend bent, een trompet spreekt directer aan.
De saxofoonversie van AKAI (EWI) is gemakkelijker te bedienen omdat je hiermee per octaaf speelt, dus niet bij elke kwint een knop in hoeft te drukken. Ik haalde die octaaf- en kwintschakelingen vaak door elkaar. Het kan natuurlijk zijn dat ik nog niet voldoende geoefend heb. De EWI is ook uitgerust met een speciaal ontworpen en programmeerbare sound module. Met behulp van een harmonizer kun je ook meerstemmige akkoorden spelen. Natuurlijk hangt hier wel een prijskaartje aan.
Conclusie
De MDT is op zich wel een geslaagd product, maar je moet wel weten wat je ermee wilt en kunt. Er is alles aan gedaan om het apparaat zo simpel mogelijk te maken. Het ligt prettig in de hand omdat je met behulp van een inbussleutel de vorm aankunt passen aan jouw handen. De MDT is naar mijn smaak meer een nieuw soort synthesizer dan een elektronische trompet. Een synthesizer met keyboard heeft volgens mij echter meer creatieve mogelijkheden en is eenvoudiger te bedienen.
meer info: www.morrisondigitaltrumpet.com
Copyright ©, 2006 Erik G. Veldkamp, All Rights Reserved
| ||
| | | |
Erik Veldkamp.nl
